Pierwsze autobusy wodorowe na ulicach Piły

- Stało się. Jesteśmy wodorowi! – tak Tadeusz Majewski, prezes Miejskiego Zakładu Komunikacji w Pile przywitał pierwsze wodorowe autobusy. Do Piły trafiły prosto z fabryki Solarisa. W kraju wciąż są rzadkością.

Pięć wodorowych autobusów to ostatni na razie etap realizowanej konsekwentnie od ponad 10 lat strategii zielonego czyli bezemisyjnego transportu publicznego. Zaczęło się w 2016 roku od zakupu 10 nowych autobusów – 6 Solarisów Urbino 12 hybrid oraz 4 Solarisów Urbino 12 napędzanych silnikiem diesla. Wyjechały na ulicę Piły w 2018 roku, a MZK wycofało z taboru ostatnie jelcze.

Już rok później, w 2019 roku, miasto Piła podpisało umowę z Solarisem na dostawę 13 kolejnych autobusów niskoemisyjnych - 7 hybryd i 6 z silnikiem Diesla. Potem do Piły wjechały pierwsze autobusy elektryczne – 5 pojazdów Urbino 12 electric. Teraz zieloną flotę uzupełniły autobusy wodorowe. A jeszcze w tym roku do Piły ma trafić siedem kolejnych elektryków, również wyprodukowanych w podpoznańskim Bolechowie.

Łącznie to 40 nowych nisko- bądź zeroemisyjnych autobusów na ulicach Piły (dla porównania cała flota MZK to 49 pojazdów). Ta elektromobilna rewolucja kosztowała 120 mln złotych, z czego miasto wyłożyło z własnej kasy jedynie 18 mln złotych. Pierwsze zakupy sfinansowało dzięki wsparciu z funduszy unijnych, ostatnie – z programu „Zielony Transport Publiczny” ze środków KPO.

Autobusy wodorowe trafiły do Piły w ubiegłym tygodniu.

– tak przywitał je na konferencji prasowej Tadeusz Majewski, prezes Miejskiego Zakładu Komunikacji w Pile.

Autobus wodorowy to tak naprawdę autobus elektryczny, tyle że z ogniwem wodorowym. Samo tankowanie wodorem niczym nie różni się od tankowania dieslem. Wymaga jednak innej stacji. Na szczęście, dla pilskiego MZK taka wodorowa stacja Orlenu znajduje się zaledwie kilkaset metrów dalej, przy al. Powstańców Wlkp.

To piąta w Polsce ogólnodostępna stacja wodorowa, z której oprócz autobusów korzystają również klienci indywidualni. Jej dobowa wydajność pozwoli na zatankowanie do pełna 10 autobusów i 30 samochodów. Miejskie autobusy potrzebują tylko jednego tankowania dziennie: spalają od 6 do 8 kilogramów wodoru na 100 kilometrów. Na jednym tankowaniu są w stanie przejechać do 350 kilometrów. Dla porównania: zasięg elektryków to maksymalnie 300 kilometrów. Czas tankowania również jest zdecydowanie krótszy: wystarczy kwadrans.

– wyjaśnia producent.

W pojazdach Urbino 12 hydrogen wodór gromadzony jest w postaci gazowej pod ciśnieniem 350 atmosfer w 5 zbiornikach na dachu autobusu. Na końcu każdego zbiornika znajduje się zawór multifunkcyjny zawierający szereg zabezpieczeń, w tym zawór odcinający wypływ wodoru w przypadku rozszczelnienia układu.

Zaplecze techniczne do obsługi autobusów wodorowych przygotowała w dawnej hali warsztatowej MZK firma TSG Polska.

Pierwszy autobusy wodorowe wyprodukowane przez Solarisa trafiły 10 lat temu do Hamburga. Ostatnie do Poznania i Konina. Piła jest trzecim miastem w Wielkopolsce z komunikacją wodorową. W Polsce to wciąż rzadkość.